[SF] HAPPY BIRTH DAY :: Kyumin
2008-07-06 14:15:28
HAPPY BIRTHDAY
" คยูฮยอน วันนี้วันอะไร ? " ร่างอวบถามเขินๆ อาย ๆ นั่งบิดไปบิดมา วันนี้มันวันอะไรกัน ?
" อืมมม " ร่างสูงที่มีนามว่า ' คยูฮยอน ' เกาหัวคิดไปคิดมา " ก็วันนี้วันที่ 1 มกรา ไง "
" ก็นั่นแหละๆ .... มันวันอะไรล่ะ "
" วันแรกของปีนี้ไง "
" กวนๆ ตอบให้ดีหน่อยจะได้มั้ย " ซองมินลุกขึ้นยืมเท้าเอวอย่างสบอารมณ์
" นี่ จะมาถามผมทำไม มันก็แค่วันธรรมดานั่นแหละน่า พิเศษหน่อยตรงที่ว่า วันนี้เรามาเที่ยวด้วยกันไง " ร่างสูงยิ้มออกมาอย่างหวาน ชวนให้คนรอบข้างที่พบเห็นถึงกับละลาย แต่ตอนนี้รอยยิ้มนั้น กำลังยั่ว ยั่วโมโหซองมิน ...... !
" บ้า บ้าที่สุด !! " ซองมินเดินหนี
" อะไรกัน เป็นอะไรซองมิน ผมไม่เข้าใจ " คยูฮยอนลุกขึ้นเดินตาม คาดคั้นให้ซองมินอธิบาย " อย่างอนผมสิ วันนี้มันวันของเรานะ "
วันของเรางั้นหรอ .... นายไม่สงสัยบ้างหรอว่าทำไมฉันถึงชวนนายออกมาเที่ยว ในวันหยุดปีใหม่แบบนี้ ... เพราะวันนี้คือวันเกิดของฉันน่ะสิ ... แต่นายกลับลืมมันไปซะอย่างนั้น ??
" คยูฮยอน นายมันบ้า บ้าที่สุด รู้ไว้ด้วย " ซองมินเริ่มเดินหนีอีกครั้ง
" ซองมินโกรธผมเรื่องอะไรก็บอกสิ " คยูฮยอนอ้อน จับมือ ซองมินขึ้นมา
" จะบอกให้ก็ได้ ..... " ซองมินวรรคคำพูด " ว่านายน่ะ .... มันบ้าที่สุดดดดดดดดดดดดดดดดด ! "
สวนสนุก Wonderland
" ซองมินไปขึ้นชิงช้าสวรรค์กันนะ .. " ร่างสูงชักชวนร่างอวบ แต่คำตอบที่ได้มาก็เหมือนเดิมคือคำว่า ' ไม่ '
" เอาล่ะ ... เล่นตัวนักใช่มั้ย " คยูฮยอนถูมือไปมา มองกระต่ายน้อยซองมินอย่างเจ้าเล่ห์ ซองมินรู้สึกได้ว่ารังสีเจ้าเล่ห์ของคยูฮยอนเริ่มกระจายมาที่ตัวของเขา
" จะทำอะไรน่ะ เจ้าบ้า "
" ก็ทำแบบนี้ไง " คยูฮยอนช้อนตัวซองมินอุ้มขึ้นในอ้อมแขนของเขา แล้วเดินตรงไปทางชิงช้าสวรรค์
" เฮ้ย ปล่อยๆๆๆ อายเค้า " ซองมินดีดตัวสุดแรง ทั้งโมโห ทั้งอาย เจ้าบ้านี่ นายเล่นอะไรของนาย ?
" ปะ .. ไปขึ้นสวรรค์ เอ๊ย ! ชิงช้าสวรรค์กัน "
"เฮ่อ ..... " ซองมินถอนหายใจออกมา ขณะที่นั่งอยู่บนชิงช้าสวรรค์
" สบายใจขึ้นรึยัง ซองมินโมโหอะไรผม บอกผมได้มั้ยครับ ? " คยูฮยอนโพล่งถามขึ้น
" ไม่ "
" เอ้า ซองมินไม่บอกผม แลวผมจะรู้มั้ย ว่าผมทำอะไรให้ซองมินโกรธ "
" เชอะ " ซองมินแสดงท่าทีงอนออกมา งอนงั้นหรอ ? ยั่วผมรึป่าว
" จุ๊บบบ " จมูกโด่งๆของคยูฮยอนกดลงไปที่แก้มนวลๆของซองมิน
" อ๊ะ " ซองมินแตะแก้มตัวเอง เอาอีกแล้ว คยูฮยอนโขมยหอมแก้มเค้าไป
" หายงอนผมรึยังครับ ถ้าไม่พอใจ ผมจะหอมซองมินอีกนะ "
" ไม่ๆ พอแล้ว .... ฉะ ฉันไม่หายงอนนายหรอกนะ "
" งั้นผมจะหอมอีก " คยูฮยอนจู่โจมเข้ามา แต่ซองมินใช้มือป้องทัน
" ถ้านายทำอีก ฉันจะไม่คุยกับนายตลอดไปเลยด้วย "
" โห ซองมิน "
" อะไร ต่างคนต่างนั่งไปนะ .. นายไปนั่งฝั่งนั้น ฝั่งตรงข้ามฉันน่ะ อย่ามากวนฉันด้วย "
" โหยยยย " คยูฮยอนทำหน้าบึ้งๆ แต่ก็ว่าง่าย ไปนนั่งฝั่งตรงข้ามแต่โดยดี
ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด ...
เสียงข้อความของซองมินดังขึ้น
บนหน้าจอปรากฎชื่อผู้ส่งข้อความมาถึงเขา ' ลี ฮยอก แจ '
ซองมินเปิดปุ่มกดตกลง เพื่ออ่านข้อความที่ฮยอกแจ เพื่อนรักส่งมาให้
สุขสันต์วันเกิดนะแก แก่ขึ้นอีกปีแล้วสิ ไอ้กระต่ายอ้วน >O<"
" ชิ " ซองมินอมยิ้มกับข้อความที่เพื่อนรักส่งมาให้ แต่ดูคนตรงหน้าสิ เป็นแฟนกันแท้ๆ กลับลืมว่าวันนี้คือวันอะไร ?
" อะไรหรอครับ " คยูฮยอนถามเมื่อเห็นซองมินอมยิ้มกับโทรศัพท์
" ไม่ต้องยุ่ง "
" .....ครับ ที่รัก ...... " คยูฮยอนทำหน้าทะเล้นใส่ซองมิน
ฉันอยากจะโยนนายลงจากชิงช้าสวรรค์ที่สุดเลยคยูฮยอน เจ้าคนบ้า ..... !!
" ซองมินหิวรึยัง " คยูฮยอนถามขณะที่เดินไปในสวนสนุกเรื่อยๆ
" ยัง ไม่หิว กินไม่ลง "
" ไม่กินข้าวแล้วเดี๋ยวจะเป็นลมนะครับ "
" ฉันจะเป็นอะไรก็เรื่องของฉัน นายไม่ต้องมาเปนห่วงหรอก "
" โธ่ ซองมิน งอนอะไรผม บอกผมหน่อยเถอะ "
" ............... " ไม่มีคำพูดใดหลุดออกจากปากของซองมิน
" โอเค ไม่กินก็ไม่กิน แต่ต้องไปเล่นบ้านผีสิงกับผมนะ "
" ฮะ " ซองมินตาโต สะดุ้ง " ไม่เอา ฉันกลัวผี "
" ไม่เป็นไรหรอกอยู่กับผม ผีทำอะไรซองมินไม่ได้หรอก " พูดไม่ทันขาดคำร่างสูงก็ดึงมือร่างอวบวิ่งหายลับเข้าไปในบ้านผีสิง
" เฮ้ยยยยยยย แงงงง " ซองมินตกใจ เมื่อเห็นเจ้าผีเด้งออกมา " แม่จ๋า ช่วยด้วยยยยยย "
" ไม่เป็นอะไรนะ ซองมิน " คยูฮยอนปลอบใจลูบหัวซองมินเบาๆ
" พาฉันออกไปเถอะ ฉันกลัว "
" โธ่ เสียตังแล้วนะ อีกนิดเดียวเอง ก็จะได้ออกจากบ้านผีสิงแล้ว "
" ไอ้บ้า ! นายไม่สนใจฉันเลยหรอ " ซองมินค้อนงอนๆ " เฮ้ยยยย ผีมาแล้วๆ " เจ้ผีเด้งมาอีกรอบ ทำซองมินตกใจ จึงกอดคยูฮยอนไว้อย่างแน่น
" ฮ่าๆ " ร่างสูงขำในความน่ารักของซองมิน
" แม่จ๋า ..... หนูกลัววววววววววววววววววววว "
" แฮ่กๆ " ร่างอวบหอบหายใจเหนื่อย หลุดพ้นจากบ้านผีสิงนั่นแล้วสินะ
" เอาน้ำมั้ย " ร่างสูงยื่นขวดน้ำให้
" ขอบใจ " ร่างอวบตอบห้วนๆ ก่อนที่มือจะคว้าขวดน้ำมาดื่ม
" ซองมิน ไปถ่ายรูปกันนะครับ ตรงนั้นสวนดอกไม้สวยมากๆเลย "
" ไม่ ไม่มีอารมณ์ "
" นะๆ นะครับ ผมเอากล้องมาด้วยนะ จะถ่ายรูปซองมินไว้ดูเยอะๆเลย "
" ชิ "
" ไปกันเถ๊อะ ซองมิน " คยูฮยอนจูงมือซองมิน ซองมินเดินตามอย่างว่าง่าย ... ใจอ่อนแล้วหรอกระต่ายน้อย
" ไม่ถ่ายรูปได้มะ ... ฉันหิวข้าวแล้วอะ " ร่างอวบพูดพลางจับท้องของตัวเอง
" ได้สิครับ ซองมินอยากกินอะไร "
" เค้ก ! " จริงๆแล้วก็ไม่ได้อยากกินเท่าไหร่หรอก แค่อยากจะเตือนนายเท่านั้นเอง ว่าวันนี้น่ะวันเกิดฉัน มันต้องมีเค้กส้ ?
" จะไปกินทำไม กินข้าวดีกว่าเยอะเลย "
" กินข้าวก็กินข้าว " งอนจริงๆแล้วนะ นายจำไม่ได้จริงๆหรอ ว่าวันนี้วันอะไร
" โห แฮมเบอร์เกอร์น่ากินจังงงงง " ร่างอวบกล่าวขึ้น หิว หิว แล้วก็ หิว !
" ซองมินกินมั้ยครับ ผมจะซื้อให้ "
" ไม่ต้องฉันก็ตังค์นะ ถึงฉันจะไม่รวยเท่าบ้านนาย "
" เอ้า .. ผมแค่หวังดีเท่านั่นเองนะ " คยูฮยอนหน้าเจื่อนๆ
" เก็บความหวังดีของนายไว้เถอะ "
" ฮ้า อิ่มจังงงงง ~ " กระต่ายอวบยิ้มร่าเริง ก่อนจะหันมาพูดกับคยูฮยอน " ฉันอยากกลับบ้านแล้ว "
" นี่พึ่งบ่าย 2 เองนะครับ "
" ก็ฉันเบื่อนี่ เซ็ง เซ็งคนบางคน "
" ผมรึป่าว ... ทำไมมีอะไรไม่บอกกับผมล่ะ "
" ป่าว ฉันไม่ได้เจาะจงว่าเป็นนายซักหน่อย "
" โอเค ซองมินอยากกลับบ้าน งั้นเราก็กลับบ้านกัน "
ทั้งสองตรงไปยังรถสปอร์ตคันหรู ระหว่างการเดินทางกลับ ซองมินไม่พูดอะไรออกมาเลย เอาแต่ทำหน้าบึ้ง
จนกระทั่งคยูฮยอนหยุดรถระหว่างทาง
" จอดทำไม " ซองมินถามขึ้น
" รอผมแป๊ปนึงนะ อย่าพึ่งไปไหน รอผมก่อนซองมิน " ร่างสูงบอก
บางทีผมอาจจะแกล้งเขาแรงไป ผมไม่เคยลืมวันเกิดของเขา ผมแค่อยากจะทำให้เขาแปลกใจเท่านั้นเอง
ซองมิน เธอมันขี้งอนที่สุดเลย .......
เค้กอยู่ที่หลังรถ มันจะเละรึป่าวน้า ?
" ซองมินลงมาหน่อยครับ " คยูฮยอนเปิดประตูรถให้ซองมินก้าวลงมา
" ทำไม รถเสียหรอ "
" ....... " คยูฮยอนไม่ตอบ แต่ยิ้มออกมาแทน เขาจูงมือซองมินไปที่สวนสาธารณะห่งหนึ่ง นี่ไม่มีคนพลุกพล่าน เงียบสงบ และสวยงาม
" ซองมิน " คยูฮบอนจับมือของซองมินขึ้นมา " ให้อภัยนะครับ ผมขอโทษ ...... Happy Birthday นะครับ "
" คยูฮยอน ....... " ร่างอวบตาแดงๆ น้ำตาคลอ " นายไม่ลืมใช่มั้ย นายจำได้ใช่มั้บ "
" ครับ .. ผมไม่เคยลืมนะ ผมแค่อยากทำให้ซองมินแปลกใจ แต่ไม่คิดว่าซองมินจะคิดมากถึงขนาดนี้ "
" ฉันไม่โกรธนายนะ .. " ร่างอวบสวมกอดร่างสูง ขณะที่ร่างสูงลูบไล้เรือนผมของร่างอวบอย่างอ่อนโยน
" ผมรักคุณนะ ... ซองมิน "
" ฉันก็รักนายเหมือนกัน " เมื่อทั้งสองหลุดจากพันธนาการกอดกัน คยูฮยอนหยิบเค้กขึ้นมา
" นี่ไง อยากกินไม่ใช่หรอ "
" แหะๆ .. "
" เค้กฟักทองของซองมิน ผมทำเองกับมือ ไม่รู้จะอร่อยรึป่าวนะ แต่ผมใส่หัวใจผมเข้าไปด้วยทั้งดวงเลยยย " คยูฮยอนพูดเสียงอ้อนๆ
" แหวะ เค้กนายน่ะ ไม่อร่อยหรอก แต่ฉันก็จะกิน กินหัวใจนายเข้าไปให้หมดเลย " ซองมินยิ้มๆปาดน้ำตาตัวเองทิ้ง
" ต้องแบบนี้สิ ซองมินของผม " คยูฮยอนนึกสนุกอะไรขึ้นมา อย่างหนึ่ง " แต่อะไรนะ เมื่อกี๊บอกว่ามันไม่อร่อย แต่ก็จะกินใช่มั้ย ? "
" อื้อ ก็ใช่น่ะสิ แต่ก็บอกแล้วไงว่าฉันจะกิน "
" งั้นนนน " คยูฮยอนหยิบเค้กขึ้นมา " ผมจะป้อนซองมินเองง "
" โผละ ! "
เค้กทั้งหมด โปะอยู่ที่หน้าของซองมินแล้วววว
คยูฮยอนเอาเค้กโปะหน้าซองมินงั้นหรอ ?
" โว้ววว ที่รักของผมน่ากินที่สุดเลย " ร่างสูงพูดขณะที่ตัวเองหัวเราะ ป้ายครีมจากแก้มของซองมินมากินอย่างเอร็ดอร่อย
" หน้า .. หน้าของฉันนนน " ซองมินกระฟัดกระเฟียดวิ่งไล่คยูฮยอน แต่คราวนี้เขาไม่โกรธ ...
" โจ คยู ฮยอน เจ้าบ้าาาาาาาา .. กลับมาให้ฉันเล่นงานนายเดี๋ยวนี้เลยน๊าาา "
The End
KYUNMIN จบไปแล้ว 1 เรื่อง
ช่วยติชมด้วยนะคะ ^ ^
ป้าย : นายลืมจริงๆหรอว่าวันนี้คือวันอะไร...คยูฮยอน?
Dictionary : นายลืมจริงๆหรอว่าวันนี้คือวันอะไร...คยูฮยอน?
น่ารักดี....อ่านแล้วนึกภาพซองมินตามไปด้วย ขำเลย.......
by :
nemesis
[2008-07-07 13:37:26]
น่ารักจังค่ะ
มินงอนได้น่าเอ็นดูเชียว
คยูก็แกล้งมินได้นะ เดี๋ยวงอนไม่หายแล้วจะหนาว
อ่านไปฮมยิ้มไปเลยค่ะ
by :
friday
[2008-07-09 19:17:08]
บริษัท ที่กำลังขยายกิจการ ส่งออกต่างประเทศ
ต้องการรับสมัครพนักงาน ด่วน
เรามีงานให้เลือกทำ 5 งาน คือ
1. ทำแบบสอบถาม ชุดละ 15 บาท รายได้ 300-500 บาท/วัน
2. รับโทรศัพท์ให้รายละเอียดเกี่ยวกับงาน วันละ 500-1,000 บาท/วัน
3. รับโทรศัพท์ให้รายละเอียดเกี่ยวกับปัญหาด้านสุขภาพ วันละ 500-1,000 บาท/วัน
4. งาน Internet 500-1,000 บาท/วัน
5. ออกสื่อโฆษณา 500-1,000 บาท/วันคุณสมบัติ
1. อายุ 20 ปีขึ้นไป (ถ้าไม่ถึงขออนุญาตผู้ปกครองก่อน)
2. ต้องมีโทรศัพท์มือถือเป็นของตนเอง
3. มีเวลาว่าง 2-5 ชั่วโมง/วัน
4. ไม่จำเป็นต้องมีประสบการณ์ ต่างจังหวัดก็ทำได้
(บริษัทมีระบบสอนผ่านcompute และ Internet )
5.เหมาะสำหรับ แม่บ้าน นักศึกษา วิศวกร ข้าราชการ พนักงานประจำ ,
แพทย์ เภสัชกร พยาบาล หรือบุคคลทั่วไป
ติดต่อ คุณจิรภัทร08-92622268
http://doiop.com/ei4n79
การโทรเพียงครั้งเดียวอาจเปลี่ยนฐานะทางการเงินของคุณได้
หากคุณเป็นคนหนึ่งที่กำลังหาความมั่นคงให้กับอนาคต
by :
seed
[2008-07-22 23:14:07]
|
